| Witold Trzeciakowski | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 6 lutego 1926 Warszawa |
| Data śmierci | 21 stycznia 2004 |
| Senator I kadencji | |
| Okres urzędowania | od 18 czerwca 1989 do 25 listopada 1991 |
| Przynależność polityczna | Unia Demokratyczna |
Witold Trzeciakowski (ur. 6 lutego 1926 w Warszawie, zm. 21 stycznia 2004) – polski ekonomista, senator I kadencji, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego.
Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie z 1951, uzupełniał studia w USA (na uniwersytetach Harvarda i Columbia) dzięki rocznemu stypendium Fundacji Forda. W 1960 uzyskał stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych. W 1971 został profesorem nadzwyczajnym, w 1978 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego nauk ekonomicznych.
Po II wojnie światowej uruchomił i prowadził – założoną przez ojca, również Witolda Trzeciakowskiego[1] – fabrykę wyrobów metalowych "Podkowiak" w Szydłowcu. Pracował jako projektant w Biurze Projektów Transportu. W latach 1959-1981 był pracownikiem Instytutu Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego (m.in. jako dyrektor tej placówki). Od 1969 do 1980 pracował na Uniwersytecie Łódzkim, w latach 1981-1989 w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN. Od 1981 do 1984 wchodził w skład Prymasowskiej Rady Społecznej, następnie przewodniczył Kościelnemu Komitetowi Rolniczemu i radzie nadzorczej Fundacji Wodnej.
Był ekspertem "Solidarności". Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu jako przewodniczący zespołu ds. gospodarki i polityki społecznej. W czerwcu 1989 został wybrany senatorem I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W Senacie przewodniczył Komisji Gospodarki Narodowej. We wrześniu 1989 został powołany na stanowisko ministra – członka Rady Ministrów w gabinecie Mazowieckiego (od grudnia 1989 przewodniczył Radzie Ekonomicznej rządu). Związany ze środowiskiem Unii Demokratycznej i Unii Wolności.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.
Był autorem ponad 150 publikacji naukowych z dziedziny ekonomii, także książkowych (m.in. Modele pośredniego kierowania gospodarką planową w sterowaniu handlem zagranicznym z 1975).
Przypisy
- ↑ Magdalena Bajer. Trzeciakowscy i Kindlerowie. Forum Akademickie. 9 (2001).
|
||||||||||

