Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy pasma górskiego. Zobacz też: rzeka Ural.

Ural (ros. Урал) – pasmo górskie w Rosji. Stanowi umowną granicę między Europą i Azją.

Ciągnie się w kierunku południowym od Morza Karskiego na północy do środkowego odcinka rzeki Ural na południe. Długość wynosi ponad 2000 km, szerokość wynosi w granicach 400-800 km. Najwyższym szczytem jest Narodnaja o wysokości 1894 m n.p.m.

Ural jest fałdowym górotworem hercyńskim. Wyższe partie gór zbudowane są głównie ze skał metamorficznych i magmowych (gnejsy, kwarcyty, łupki krystaliczne). Niższe warstwy zbudowane są z różnorodnych skał osadowych.

Ural dzieli się na:

Ural oddziela Nizinę Wschodnioeuropejską na zachodzie od Niziny Zachodniosyberyjskiej na wschodzie. Południowy Ural graniczy z wyżyną Obszczyj Syrt na zachodzie i z Płaskowyżem Turgajskim na wschodzie. Południowe przedłużenie Uralu stanowi pasmo gór niskich Mugodżary, a dalej na południe - płaskowyż Ustiurt.

Klimat umiarkowany (na północy subpolarny) o cechach kontynentalnych. Opady od 500 mm na wschodnich zboczach, do 800 mm na zachodnich. Na północy niewielkie lodowce (o powierzchni 25 km²). Zbocza rozcięte przez liczne rzeki należące do dorzeczy Wołgi, Obu, Uralu i Peczory. Na wschodnich zboczach niewielkie jeziora: Tawatuj, Argazi, Turgojak i inne. Roślinność na północy jest tundrowa, ku południu przechodzi w lasy iglaste (tajga) i liściaste. Na samym południu występują lasostepy i stepy.

Ural posiada bogate złoża mineralne: żelazo, miedź, chrom, mangan, nikiel, boksyty, złoto, platynę, węgiel kamienny, węgiel brunatny, ropę naftową, sól kamienną, sól potasową, kamienie szlachetne, azbest i inne.

Zaludnienie na północy jest niewielkie, ku południu wzrasta do 25 mieszkańców na km².


niezarejestrowana strona 906 906 brak hosta no host