| Collectivité territoriale de Saint-Pierre-et-Miquelon Saint-Pierre i Miquelon |
|||||
|
|||||
| Dewiza: (łac.) A mare labor (Z morza praca) |
|||||
| Hymn: La Marseillaise (Marsylianka) |
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Saint-Pierre | ||||
| Status terytorium | Zbiorowość zamorska | ||||
| Zależne od | Francji | ||||
| Głowa terytorium | prezydent Nicolas Sarkozy | ||||
| W jego imieniu | prefekt Jean-Pierre Berçot | ||||
| Szef rządu | prezydent Rady Terytorialnej Stéphane Artano | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
242 km² |
||||
| Liczba ludności (2006) • całkowita • gęstość zaludnienia |
6 125 25,3 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | euro (EUR, €) | ||||
| Rok utworzenia | wydzielenie z Nowej Szkocji 1763 |
||||
| Strefa czasowa | UTC -3 - zima UTC -2 - lato |
||||
| Kod ISO 3166 | PM/SPM/666 | ||||
| Domena internetowa | .pm | ||||
| Kod telefoniczny | +508 | ||||
 |
|||||
Saint-Pierre i Miquelon (Saint-Pierre-et-Miquelon, Collectivité territoriale de Saint-Pierre-et-Miquelon) – zbiorowość zamorska Francji, obejmująca archipelag o tej samej nazwie, położony na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Północnej, u południowych wybrzeży Nowej Fundlandii.
Spis treści |
edytuj Geografia
Powierzchnia wysp wynosi 242 km². Obejmuje ona 2 grupy wysp:Saint-Pierre (24 km²) i Miquelon (216 km²) oraz otaczające je liczne wysepki i skały.
Głównym elementem krajobrazu wysp są rozległe torfowiska oraz skaliste płaskowyże (wysokość do 240 m.n.p.m., Morne de la Grande Montagne). Na stromych i wysokich brzegach gniazdują liczne ptaki morskie.
Terytorium zamieszkuje ok. 7 300 osób (2005), z tego większość żyje w stolicy departamentu Saint-Pierre - 6 200 (2005). 99% mieszkańców to katolicy.
edytuj Historia
Wyspy, odkryte w 1535 przez Jacques'a Cartiera, zostały zasiedlone w XVII w. przez rybaków z zachodniej Francji, głównie Bretończyków i Basków. Od tej pory są one posiadłością francuską, choć pretensje do nich zgłaszali również Brytyjczycy (w latach 1713, 1778, 1793 i 1803 okupowali wyspy). W 1814 zostały oficjalnie uznane za kolonię francuską. W latach 1946-76 posiadały status terytorium zamorskiego. W 1976 uznano je za departament zamorski, a w 1985 przyznano im status zamorskiej wspólnoty terytorialnej.
edytuj Gospodarka
Większość z mieszkańców znajduje zatrudnienie w rybołówstwie przy połowach dorsza, przemyśle rybnym, hodowli zwierząt futerkowych (srebrnych lisów i norek) i turystyce (kilkanaście tysięcy turystów rocznie).
edytuj Linki zewnętrzne
edytuj Przypisy
Departamenty zamorskie
Gwadelupa (971) • Martynika (972) • Gujana Francuska (973) • Reunion (974)
Zbiorowości zamorskie
Saint-Pierre i Miquelon (975) • Majotta (985) • Wallis i Futuna (986) • Polinezja Francuska (987) • Saint-Barthélemy • Saint-Martin
Nowa Kaledonia
Nowa Kaledonia (988)
Terytoria bez stałej ludności
Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne (984) • Clipperton
Zobacz też Podział administracyjny Francji
Antigua i Barbuda • Bahamy • Barbados • Belize • Dominika • Dominikana • Grenada • Gwatemala • Haiti • Honduras • Jamajka • Kanada • Kostaryka • Kuba • Meksyk • Nikaragua • Panama • Saint Kitts i Nevis • Saint Lucia • Saint Vincent i Grenadyny • Salwador • Stany Zjednoczone • Trynidad i Tobago
Terytoria autonomiczne i zależne: Anguilla • Antyle Holenderskie • Aruba • Bermudy • Brytyjskie Wyspy Dziewicze • Grenlandia • Gwadelupa • Kajmany • Martynika • Montserrat • Navassa • Portoryko • Saint-Barthélemy • Saint-Martin • Saint-Pierre i Miquelon • Turks i Caicos • Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych
| Państwa członkowskie |
Austria • Belgia • Bułgaria • Cypr • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Malta • Niemcy • Polska • Portugalia • Rumunia • Słowacja • Słowenia • Szwecja • Węgry • Wielka Brytania • Włochy |
  |
| Terytoria specjalne
wchodzące w skład Unii |
Athos (gr.) • Azory (port.) • Büsingen am Hochrhein (niem.) • Campione d'Italia (wł.) • Ceuta (hiszp.) • Gibraltar (bryt.) • Gujana Francuska (fr.) • Gwadelupa (fr.) • Livigno (wł.) • Helgoland (niem.) • Madera (port.) • Martynika (fr.) • Melilla (hiszp.) • Reunion (fr.) • Wyspy Alandzkie (fiń.) • Wyspy Kanaryjskie (hiszp.) |
|
| Oficjalni kandydaci | ||
| Terytoria, które wchodziły w skład EWG/UE |
Algieria (1957-1962 jako de iure część Francji)potrzebne źródło • Grenlandia (1973-1985) • Saint-Barthélemy (1957-2007, jako integralna część Gwadelupy) • Saint-Martin (1957-2007, jako integralna część Gwadelupy) |