Święty Gotard, Gottard, ang. Gotthard, niem. Godehard, (ur. 960 w Reichersdorf koło Niederalteich w Dolnej Bawarii; zm. 5 maja 1038 w Hildesheim) – biskup i święty katolicki.
Urodził się w Bawarii, gdzie jego ojciec pracował na rzecz klasztoru w Niederalteich. W roku 990 Gotard przyłączył się do mnichów, a w sześć lat później został przełożonym klasztoru. W kolejnych latach Gotard pomagał wprowadzić w swoim klasztorze regułę św. Benedykta, później korzystając ze wsparcia cesarza Henryka II, reformował klasztory w Tegernsee, Hersfeld i Kremsmünster. W 1022 roku został biskupem Hildesheim, którym pozostał do swej śmierci w 1038 r. Kanonizowany w roku 1131.
Od czasu kanonizacji kult świętego Gotarda w XII i XIII wieku rozprzestrzenił się po całej Europie, także w Polsce, czego świadectwem są istniejące po dziś dzień parafie pod wezwaniem św. Gotarda w Kaliszu, we Włocławku, w Opinogórze, a także rotunda w Strzelinie.
Od imienia biskupa Gotarda wzięła nazwę przełęcz w Alpach, łącząca południowy obszar niemieckojęzycznych terenów obecnej Szwajcarii z północną częścią obszarów włoskojęzycznych. Nazwano ją imieniem Gotarda ponieważ w czasie gdy był on biskupem Hildesheim prowadził na terenie obecnej miejscowości Sankt Moritz dom, służący jako noclegowania dla podróżnych, którymi byli najczęściej pielgrzymi udający się do Rzymu.
